İtiraflar

Aslında son günlerde en ufak konuda bile kendimden bahsetmekten hiç hazzemiyorum ancak burası karşıtlıklarımın çıkış noktası olduğundan belki, Lüzumsuz'un itiraflar bölümüne atfen birkaç şey yazacağım. Amacım kendimi övmek değil, aksine yermek. Hayatım boyunca söze "ben" diye başlayan insanlardan nefret etmişimdir zaten.

• Hep otobüste yanına çanta koyan duyarsız insanlardan olmuşumdur.
• Birilerinin beni dinlemesini severim-bir süre sonra yine kendimden bahsetmekten rahatsız olurum- fakat bana bir şey anlatılırken bir türlü dikkatimi toplayamam. Önem vermiyormuş gibi görünürüm, çok çaba sarfetsem de dinleyemem.
• Güzel bir sanat eseri gördüğümde kıskanırım. "Ben asla yapamam." diyip kıskançlığıma bahane bulmaya çalışırım.
• Kendi kafamda kurduğum senaryolara inanırım. İnandığım, düşündüğüm bir şey varsa onun dışına çıkan hiçbir gerçeklikle yüzleşmek istemem.
• Geçen günlerden birinde bir arkadaşım düz ve prensipleri olan bir insan olduğumu iddia etti. Belki de haklıdır.
  

Bilmiyorum.

"Bilmiyorum" dünyadaki en dürüst kelimelerden biridir. Çoğu insan karşısındakinden noksan kalacağı korkusuyla bilmediğini kabullenmek istemez. Halbuki bilmezler ki bilmiyorum demek çok büyük bir erdemdir.