"Bu garip hüzün size nerden gelir, diyordun,
Deniz gibi, kara, çıplak bir kayaya vuran?"
-Yürek bir kez ürününü devşirmeye görsün,
Yaşam çekilmez, ağır bir yük olur o zaman,
Nasıl sizin coşkun kıvancınız varsa, bakın,
Benim de hüznüm var, kendiliğinden, sade, açık,
Haydi, şimdi nedenini aramayı bırakın,
Meraklı güzel, tatlı seslim, n'olur sus artık!
Sus artık bilgisiz kız! Çocuk gülüşlü dudak!
Ey kıvançlı, coşkun ruh! Nerden bileceksin, bak
Yaşamdan daha yakın, hep bizimledir ölüm.
Bırak varsın bir yalanla oyalansın gönlüm,
Düşlere dalar gibi güzel gözlerine dalsın,
Kirpiklerinin gölgesinde uyuyakalsın!
Charles Baudelaire-Les Fleurs du mal
Çeviri:Erdoğan Alkan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder